Foto:

De vlieg en de spin

Een vlieg vroeg aan een spin erbarmen
en zei, ik ben slecht voor uw darmen.
De spin zei, ´k wil het niet verhullen
met jou ga ik mijn maagje vullen.

Ik voel me prima, ongelogen,
als ik jou straks heb leeggezogen.
Én, zei de spin, wil je geloven
dat eer ik jou heb afgekloven,

het nuttigen mij zo verdroot
dat ik daarbij de ogen sloot?
De vlieg, geen tijd voor wijs beraad,
dacht ´k hou hem aan de praat.

Vroeg hem nog één minuut te geven
in dit toch al zo korte leven.
De spin zei, danig in zijn sas,
dat hij nog wel een kruisspin was.

Waarop het vliegje terrein weer won
en vroeg of hij kruiswoordpuzzelen kon.
Of hij kruisridderlijk wou wezen,
of gewoon een boekje wou gaan lezen.

Waarop de spin wel wat verbleekte
en ´t vliegje er al haast om smeekte
om geen uitstel van hem te vragen,
want ´t kruis was al zo zwaar te dragen.

De spin, die bij dat kruisverhoor,
het vliegje nooit uit ´t oog verloor,
wist niet dat onder het vele praten
een musje hem hield in de gaten,

die in de spin zijn maaltijd vond
en het beest met huid en kruis verslond.
De vlieg zei: "´t Doet me werkelijk pijn,
maar de zwakste moet de slimste zijn".

Gedicht van Joop Tessers

Shopbox

Meer berichten