Slechtvalken zijn razendsnelle jagers, waarbij ze vogels in de vlucht te grazen nemen. In dit geval was het een watersnip..
Slechtvalken zijn razendsnelle jagers, waarbij ze vogels in de vlucht te grazen nemen. In dit geval was het een watersnip.. (Foto: )

De een z'n dood is de ander z'n brood...

"Een flits. Een uitgestoken klauw. En het was gebeurd."

H.I.Ambacht - Niet veel langer duurde afgelopen zaterdag de actie van een slechtvalk om een watersnip te grijpen. Voor mijn ogen. Ja erger nog, het was zelfs mijn 'schuld'. Of schuld, die slechtvalk zal daar toch anders over gedacht hebben.

Toen ik afgelopen zaterdag door het nieuwe Waalbos liep, langs de Langeweg bij Rijsoord, vloog namelijk plotseling een watersnip voor me op. Dat is een steltloper (ongeveer formaat van een merel), die met zijn snavel naar wormen in de grond zoekt. Ze overwinteren hier. En op zich is het gebruikelijk dat ze vlak voor je opvliegen, want ze vertrouwen erg op hun schutkleur. Zo ook dit exemplaar. Een paar tellen later was er echter nog een andere vogel voor me: een slechtvalk! Deze razendsnelle roofvogel neemt de laatste jaren toe in Nederland. In Rotterdam broeden zij bijvoorbeeld op hoge gebouwen en op schoorstenen in de Rotterdamse haven. Meestal pakken deze forse valken duiven, en in een duikvlucht kunnen ze een snelheid van wel 300 km/u bereiken. Razendsnel! Geen wonder dat die watersnip 'm niet aan had zien komen…

Maar die slechtvalk pakte 'm dus. Zo uit de lucht. Het zal me niet verbazen als hij me van een afstandje al zat te volgen totdat ik wacht op zou jagen. Vogels zijn bijzonder intelligent, daar verwonder ik me vaak over! En staren kunnen die slechtvalken wel. Op de Alblasserdamse brug zit ook geregeld een exemplaar, gewoon te zitten. Naja, dat denk je dan, maar als een groepje postduiven langskomt zal hij ze toch proberen te verrassen! Dankzij mij was het met deze watersnip snel raak, en het nuttigen van de maaltijd is dan maar een koud kunstje… Eerst goed rondkijken of er geen onraad is, en dan eerst flink veren eruit trekken. Met toch wel een dubbel gevoel kijk ik vanaf een afstandje toe hoe de slechtvalk de watersnip naar binnen werkt. Jammer van die watersnip natuurlijk, maar ja, die slechtvalk dacht daar ongetwijfeld echt anders over… De een z'n dood is de ander z'n brood. Niet waar?


Heeft u vragen, zelf wat onbekends gezien of andere opmerkingen? Mail me gerust: cornelisfokker@gmail.com

Meer berichten